Zilveresdoorn - Acer saccharinum 'Laciniatum'
Kenmerken | Bladeren | Bloemen | Vruchten
Schors | Verspreiding | Standplaats | Opmerkingen
Zilveresdoorn
De zilveresdoorn is tot 35 m hoog en vaak meerstammig.
Deze boom heeft een bladschijf van 8 tot 16 cm lang en diep ingesneden met 5 lang toegespitste lobben, deze met lange tanden of kleine, spitse lobjes aan de rand.
Bladeren van onderen zilvergrijs.
Bladsteel zonder melksap.
Zilveresdoorn - bladeren
De Zilveresdoorn heeft een mooie bloei in de maanden februari tot april.
Geelgroen, de mannelijke en vrouwelijke bloemen gescheiden in dichte bundels aan dezelfde boom of aan verschillende bomen.
Zilveresdoorn - bloeiwijze
In de maanden mei en juni draagt de Zilveresdoorn vruchten.
De beide lichtbruine, meestal sabelvormig gebogen deelvruchten die ongeveer een rechte hoek vormend.
De nootjes zijn langwerpig.
Zilveresdoorn - vruchten
De bast of ook schors genoemd is grijs, overlangs gespleten, soms zie je ook afschilferende schors.
Gespleten bast of shors hier goed zichtbaar !!
Je kan de Zilveresdoorn terug vinden in het oostelijk deel van Noord-Amerika.
In Europa is de zilveresdoorn een algemene sierboom.
De beste standplaats voor een zilveresdoorn is op vochtige bodems.
De zilveresdoorn stelt in cultuur weinig eisen.
Kenmerkend voor de zilveresdoorn zijn de diep ingesneden, van onderen zilvergrijze bladeren met 5 lobben.
