Eland - Alces alces
Inhoud:
Beschrijving | Kenmerken | Verspreiding | Habitat
Levenswijze | Voedsel | Voortplanting
Elandstier met bastgewei
De hoog op de poten staande eland is het grootste in het wild levende landzoogdier van Europa.
Zijn grote vormloze kop met het wijd uitstaande schoffelvotmige gewei maken hem onmiskenbaar.
Tocht krijgt niet iedere stier zo'n schoffelvormig gewei.
De jonge stieren ontwikkelen in hun eerste vijf levensjaren slechts een stangengewei en er zijn altijd volgroeide elanden die geen schoffelvormig gewei krijgen.
Zoals bij alle herten wordt het gewei na de bronsttijd afgeworpen en een nieuw gewei groeit in het volgend voorjaar binnen 2 - 3 maanden uit.
In tegenstelling tot alle andere grote hertesoorten vormen elandkoeien geen roedels, maar trekken ze alleen met hun jongen rond vaak begeleid door kalveren van voorafgaande jaren.
Tijdens de bronsttijd in de herfst komt het tot hevige gevechten tussen de elandstieren.
Een volwassen elandstier vormt geen harem maar volgt enkele dagen een bronstige elandkoe die hij na de paring verlaat waarna hij op zoek gaat naar een andere bronstige elendkoe.
Elanden hebben platte, wijd spreidbare hoeven eb grote bijhoeven.
Het draagvlak wordt daardoor aanzienlijk vergroot zodat de zware dieren niet ver wegzakken in de moerassige grond of in sneeuw.
De eland is net als het ree bijzonder kieskeurig bij het voedselzoeken.
Hij mijdt het gras dat arm aan voedingsstoffen is en heeft een voorkeur voor eiwitrijke knoppen en kruiden.
In de zomer eet hij graag waterplanten waarvoor hij zelfs tot 5 meter diep duikt.
Elanden kunnen heel makkelijk tam gemaakt worden, men heeft ze in verschillende gebieden van oudsher als rij- of lastdier gebruikt of voor de slee gespannen (denk maar aan de kerstman - kerstmis).
Het is echter nooit gelukt om ze tot echte huisdieren te maken.
De eland is het grootste levende hertesoort, de elandstier heeft meestal schoffelvormig gewei dat loodrecht op de kop ingeplant staat.
De elandkoe heeft geen gewei; een langerekte kop, brede bovenlip die over onderlip hangt.
Mannetjes hebben grote huidzak aan de keel, het kalf heeft geen vlektekening.
De elandkoe heeft geen gewei
De eland komt niet voor in België en Nederland.
De eland is wel te vinden in Scandinavië, Noordoost-Europa, Noord-Azië, Canada, Alaska.
De eland leeft in waterrijk loof- en gemengdbos en moerasgebieden.
De eland is zowel overdag als 's nachts actief.
De eland is solitair en maakt grote omzwervingen, de eland kan ook heel goed zwemmen.
's Zomers kruidachtige gewassen, bladeren, kruiden, waterplanten, 's winters twijgen, naalden, bast.
Hierboven zie je de uitwerpselen van een eland
De paartijd van de eland is tussen september en oktober.
Er worden er 1 - 2 kalfjes geboren die onmiddelijk na de geboorte de moeder kunnen volgen, ze worden 3 - 4 maanden gezoogd en blijven minstens één jaar bij de elandkoe.
