Gewone heksenboleet - Boletus erythropus
Inhoud:
Kenmerken
Voorkomen
Vergelijkbare soorten
Bijzonderheden
- Hoed
De hoed van de gewone heksenboleet is in de jeugd halfbolvormig, later kussenvormig gewelfd, donkergrijs- tot zwartbruin, fijn viltig, alleen bij regen vettig; tot ruim 10 cm breed.
- Buisjeslaag
In de jeugd is de buisjeslaag geel met donker karmijnrode (later oranjerode) poriën, bij oude exemplaren olijfkleurig, bij aanraken dadelijk blauwzwart aanlopend.
- Steel
De steel van de gewone heksenboleet is soms grof knotsvormig, soms ook cilindrisch en slank; over de gehele oppervlakte vlokkig, nooit met nettekening; bij aanraken dadelijk blauwzwart verkleurend.
- Vlees
Bij aansnijden geel maar dadelijk donkerblauw aanlopend, met aangename geur en zachte smaak.
De Gewone heksenboleet komt vooral voor in loofbossen en naaldbossen, vooral in gebergten.
de gewone heksenboleet leeft samen met Eiken en Beuken als mycorrhizasymbiont.
Leeft heel soms ook samen met Fijnsparren.
Heeft een voorkeur voor schrale, zure zand- of leemgrond. Komt vrij algemeen voor .
Netstelige heksenboleet
De Netstelige heksenboleet (Boletus luridus) onderscheidt zich door een lichter olijfbruine hoed, meer oranje poriën en overlangse nettekening op de steel; eetbaar en smakelijk na goed koken.
De giftige Satansboleet onderscheidt zich door een grijze hoed en een in het midden rode steel.
Netstelige heksenboleet
Alleen aan de fijn-vlokkige, nooit netvormig getekende steel en de eerst karmozijnrode poriën zeker van verwante soorten te onderscheiden.
Eetbaar en smakelijk, maar moet steeds goed gekookt worden.
