Honingzwam - Armillaria mellea
Inhoud:
Kenmerken | Voorkomen | Bijzonderheden | Vergelijkbare soorten
Honingzwam
- Hoed:
De hoed van de honingzwam is in de jeugd convex met een ingerolde rand, later is de honingzwam vlak, met afveegbare schubjes op een honingbruine (zelden olijfkleurige) ondergrond.
De honingzwam is meestal 5 tot 10 cm breed (soms tot 20 cm).
- Lamellen:
De kleur van de lamellen in de jeugd is room-wit, bruinachtig vlekkend, matig dicht opeenstaand.
- Steel:
De steel van de honingzwam is lang en slank, met naburige stelen tot dichte bundels vergroeid, met een watachtig-wollige, van onderen beschubde ring.
- Vlees:
Bleek bruinachtig vlees, met een enigszins onaangename geur, in de steel behoorlijk taai.
Honingzwam - Armillaria mellea
Vanaf september is de honingzwam in bundels te vinden op stronken van loofbossen en naaldbossen.
De honingzwam kan ook parasitair aanwezig zijn op levende fijnsparren.
Enkel de hoed van de honingzwam is eetbaar.
Je mag de hoed van de honingzwam niet te kort koken, anders krijg je flinke darmklachten.
Honingzwam - Armillaria mellea
Verwarring met de zeer giftige (dodelijk giftig zelfs) Cortinarius rubellus is denkbaar, maar die groeit niet in bundels en ook niet op hout.
