Hondsdraf - Glechoma hederacea
Inhoud:
Kenmerken | Bloeitijd | Voorkomen | Bijzonderheden
Vergelijkbare soorten | Goede kenmerken
Hondsdraf - Glechoma hederacea
Deze meer of minder behaarde plant (Hondsdraf) valt op door de lichtviolette, kransvormige bloeiwijzen in de oksels van de niervormige, gekartelde bladeren.
Hondsdraf heeft een tot 60 cm lange, iets kantige, liggende stengel, maar de bloeiende loten zijn opgericht.
De kroonbuis van de bloem is dubbel tot viermaal zo lang als de kelk.
Hondsdraf bloeit vanaf de maanden april tot juni.
Bloemen van de Hondsdraf
Hondsdraf is een algemeen voorkomende plant in vochtige bossen, onder heggen en langs hekken, ook in hooilanden en aan slootkanten.
De naam hederacea betekent klimopachtig, wat verwijst naar de kruipende groeiwijze en ook de bladvorm, die in de verte aan klimop doet denken.
De naam Hondsdraf is een verbastering van het Duitse Gundelrebe.
Vroeger was deze aangenaam geurende plant een gewaardeerd koorts- en wondmedicijn.
Hondsdraf is echter zwak giftig en wordt nauwelijks meer medicinaal gebruikt.
Hommels en bijen knagen vaak de kroonbuis aan en halen er de honing uit zonder de bloem te bestuiven.
Hondsdraf is een overwoekerende plant !!
Bij Kruipend zenegroen staan de bloemen niet in de bladoksels, maar in onbebladerde aren aan de stengeltop.
De bovenlip van de bloem is kort, diep uitgerand en teruggeslagen.
De drielobbige onderlip is langer en draagt een donkerviolette tekening.
