GebruikersmenuClose

Menu

Menu

Wist u dat?

Wist je dat een kakkerlak 9 dagen in leven kan blijven zonder zijn hoofd?

kakkerlak

Als je het hoofd van een kakkerlak eraf hakt kan hij nog ruim 9 dagen blijven leven. De kakkerlak overlijdt daarna aan hongersnood.

Beoordelingen

maltezer ( 7 beoordelingen )
gele-dovenetel ( 4 beoordelingen )
otter ( 3 beoordelingen )
kippen ( 3 beoordelingen )
snoekbaars ( 2 beoordelingen )
Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button

Koala of buidelbeer - Phascolarctos cinereus

Koala of buidelbeer - Phascolarctos cinereus - 5.0 / 5 gebaseerd op 1 gebruikerswaardering

 

koala

Koala of ook wel buidelbeer

 

De koala of buidelbeer is niet altijd het populaire en geliefde dier geweest dat het nu is.

De eerste blanke pioniers van Australië hebben er miljoenen vanwege hun vacht omgebracht.

Door deze jacht, evenals door het ontginnen van land en het toenemende aantal bosbranden tussen 1850 en 1900, is het koalabestand zo gedecimeerd dat men aan het begin van de jaren dertig van deze eeuw dacht dat uitsterving onafwendbaar was.

Een verbod op de jacht in de meeste staten tussen 1898 en 1927 en intensief beheer, vooral na 1944, van de zuidelijke populaties heeft de afname echter kunnen keren en koala’s komen nu algemeen voor in hun favoriete habitat.

In sommige kolonies wordt een populatiedichtheid bereikt van bijna drie dieren per ha.

Koala’s zijn nachtdieren en ze zijn uitermate goed aangepast aan een leven in de bomen.

Het gedrongen lichaam is in een dikke vacht gehuld, de staart is niet meer dan een stompje, de poten zijn fors en de tenen zijn voorzien van stevige klauwen.

De eerste en tweede tenen van de voorvoeten staan tegenover de andere drie, waardoor het dier tijdens het klimmen dunne takken kan vastgrijpen.

Koala’s klimmen in hoge bomen door de voorpoten om de stam te slaan en de klauwen in de schors te zetten om vervolgens de achterpoten met springende bewegingen omhoog te brengen.

Op de grond zijn ze minder behendig en bewegen zich al huppend of met langzame tred voort.

 

Koalawijfje jong

Koalawijfje met jong

 

De mannetjes zijn tot 50 procent zwaarder dan de wijfjes, hebben een bredere kop, relatief kleinere oren, en een grote borstklier. De wijfjes bezitten een dergelijke borstklier niet.

Zij hebben een buidel die naar achteren toe opent.

Koalawijfjes zijn op een leeftijd van twee jaar geslachtsrijp.

Mannetjes zijn dan ook al vruchtbaar, maar paren meestal niet voor hun vierde levensjaar omdat het voor hen lang duurt tot ze groot genoeg zijn om de strijd om een wijfje aan te kunnen gaan.

De voortplantingstijd, die in de zomer (oktober-februari) valt, wordt gekenmerkt door een grote mate van agressie tussen de mannetjes en men kan ze dan de hele nacht horen brullen.

Dit gebrul wordt veroorzaakt door het herhaaldelijk snel inhaleren van lucht, gevolgd door een vibrerende, grommende uitademing.

Het geluid dient om de aanwezigheid van het mannetje te benadrukken en om andere mannetjes te verjagen.

Meestal roept het mannetje met zijn gebrul de reactie van alle mannetjes in de omgeving op. Daarentegen brengen wijfjes en jongere dieren alleen een schril en klaaglijk geluid voort als zij door volwassen mannetjes lastig worden gevallen.

Koala’s zijn polygaam (mannetjes paren met meerdere wijfjes) en meestal aan één plaats gebonden.

Volwassen dieren bezetten vaste woongebieden van 1,5-3 ha voor de mannetjes en 0,5-1 ha voor de wijfjes.

Het gebied van een parend mannetje overlapt gebieden van zowel wijfjes als jonge niet-parende mannetjes.

In de paartijd zijn de volwassen mannetjes ‘s nachts zeer actief en ze trekken voortdurend in hun gebied rond, waarbij ze rivalen verjagen en met ieder ontvankelijk wijfje paren.

De copulatie duurt meestal niet lange dan twee minuten en voltrekt zich in de bomen.

Het mannetje dekt het wijfje, waarbij hij haar met zijn tanden in het nekvel beetgrijpt.

De wijfjes werpen jaarlijks één jong.

De meeste geboorten vinden in het midden van de zomer plaats (december-januari).

Het pasgeboren jong weegt minder dan een halve gram en hecht zich aan een van de twee tepels in de buidel.

Na vijf maanden wordt het jong gespeend.

De spening begint als het jong zich met half verteerd voedsel uit de anus van de moeder begint te voeden.

Me neemt aan dat deze massa afkomstig is uit de blindedarm van de moeder en de micro-organisme bevat die de aanzet moeten geven tot de vorming van een microflora in de darmen van het jong om de eucalyptusbladeren te kunnen verteren.

Als het jong bladeren begint te eten groeit het snel.

Na zeven maanden verlaat het jong de buidel voorgoed en dan rijdt het tot een leeftijd van 11 maanden mee op de rug van zijn moeder.

Nadien blijft het vaak nog enkele maanden bij haar in de buurt.

 

koala slaapt

Een slapende koala, hij doet dat het grootste deel van de dag

 

Buiten het voortplantingsseizoen bestaat geen duidelijk sociaal gedrag.

Dieren die in elkaars nabijheid vertoeven zijn zich ongetwijfeld bewust van de aanwezigheid van de ander, maar zij bemoeien zich nauwelijks met elkaar en vormen geen sociale groepen.

In principe eten koala’s de bladeren van veel eucalyptussoorten en andere boomsoorten, maar slechts een paar eucalyptussoorten vormen het grootste deel van het menu.

In het zuiden wordt de voorkeur gegeven aan Eucalyptus viminalis en E. ovata, terwijl in het noorden de soorten E. punctata, E camaldulensis en E. tereticornis favoriet zijn.

Een volwassen koala verorbert dagelijks 500 gram en dit eiwitarme en vezelrijke menu van eucalyptusblad bevat hoge concentraties fenolen en vluchtige oliën.

De koala heeft zich op een aantal manieren aan dit voedingspatroon aangepast.

Het aantal kiezen is teruggebracht tot een enkele voorkies en vier brede knobbelkiezen per kaak, die de bladeren fijnmalen voor een betere vertering.

Sommige giftige voedselbestanddelen worden in de lever door middel van binding aan glucuronzuur onschadelijk gemaakt en uitgescheiden.

In de blindedarm, die wel vier maal zolang is als het lichaam van de koala, wordt het voedsel door micro-organismen vergist.

Omdat het menu niet erg voedzaam is, springen koala’s zuinig met de opgeslagen energie om.

De koala’s bewegen zich langzaam en slapen 18 uur per etmaal.

Hierdoor is het fabeltje ontstaan dat koala’s bedwelmd worden door bestanddelen van de eucalyptusbladeren.

Koala’s beginnen bij het vallen van de avond voedsel te zoeken.

Het dier beweegt zich dan vanuit zijn favoriete rustplaats op een tak naar de kruin van de boom om zich daar te goed te doen aan de bladeren.

Zij dekken hun waterbehoefte, behalve wanneer het zeer warm is, geheel met het vocht uit deze bladeren.

 

koala bladeter

De koala is een gespecialiseerde bladeter

 

Op plaatsen waar de favoriete eucalyptussoorten voorkomen, kunnen de koalapopulaties ongekend dicht zijn.

Een voorbeeld hiervan biedt het lot dat een koalapopulatie trof die naar een klein eiland voor de kust van Zuidoost-Australië werd overgebracht.

Tussen 1923 en 1933 werden 165 koala’s uit een overbevolkte populatie overgebracht naar dit eiland.

In 1944 werd duidelijk dat deze koala’s zich zo sterk vermeerderd hadden dat hun voedselbomen waren afgestorven en er al veel dieren van honger waren omgekomen.

Er werden toen 1349 koala’s weggehaald.

Tegenwoordig worden koalakolonies op dergelijke eilanden veel beter beheerd, maar vanwege het grootscheeps kappen van oorspronkelijke bossen komen de habitats die geschikt zijn voor koala’s voor als kleine geïsoleerde gebieden die dezelfde beheersproblemen geven als de eilanden.

Het toekomstige beheer van deze populaties wordt bemoeilijkt door het tekort aangeschikte bosgebieden waar overtollige dieren vrijgelaten kunnen worden.

Alternatieven zoals het vrijlaten van dieren in bossen met minder eucalyptussoorten worden onderzocht.

 

koala boom

De koala heeft klauwen om zich vast te zetten op de bomen.

 

Enige soort van de familie Phascolarctidae.

- Verspreiding: de koala is verspreidt over het vasteland van oostelijk Australia.

- Habitat: de omgeving waar de koala leeft is het eucalyptusbos onder de 600 m, bladeren van slechts enkele eucalyptussoorten worden gegeten.

- Afmetingen: dieren uit zuiden van het verspreidingsgebied zijn beduidend groter.

De kop-romplengte in het zuiden is gemiddeld 78 cm voor het mannetje, voor het wijfje is dat 72 cm, gemiddeld gewicht in zuiden voor een mannetje is 11,8 kg, voor een wijfje is dat 7,9 kg, in het noorden is dat 6,5kg voor een mannetje en 5,1 kg voor een wijfje.

- Vacht: de kleur van de vacht varieert van grijs tot geelbruin, met wit op de kin, borst en binnenzijde van voorpoten, oren omrand met lange witte haren, romp wit gevlekt, in noorden is vacht korter en lichter.

- Draagtijd: de koala heeft een draagtijd die schommelt tussen de 34-36 dagen.

- Levensduur: de leeftijd van een koala kan tot l3jaar, en tot 18 in gevangenschap zijn.

 

Phascolarctos

Phascolarctos cinereus victor, een van de ondersoorten

 

Ondersoorten: er zijn 3 ondersoorten van de koala.

P.c. victor(Victoria), P.c. cinereus (Nieuw Zuid-Wales), P.c. adustas (Queensland).

Deze indeling kan kunstmatig zijn, aangezien er een gelijkmatige zuid-noord-afname is van grootte, haarlengte en vachtkleur.

 

Phascolarctos-cinereus

Phascolarctos cinereus adustus, ook een ondersoort van de koala

 

3.75 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Waardering 75% (4 Beoordelingen)

Reacties   

#1 0 ikbanaan 22-09-2016 16:36
:-) 8) :P :roll: :lol: :D intresant nu weet ik meer voor mijn project
Citeer Melden aan beheerder

Plaats reactie

Beveiligingscode Vernieuwen

Nieuws - Dieren

Recent bezocht

Laatste reacties