GebruikersmenuClose

Menu

Menu

Wist u dat?

De Sterneusmol het snelste roofdier ter wereld is?.

sterneusmol

De Noord-Amerikaanse sterneusmol kan een prooi herkennen en verorberen binnen 120 milliseconden.

Beoordelingen

maltezer ( 5 beoordelingen )
gele-dovenetel ( 4 beoordelingen )
beuk ( 3 beoordelingen )
hondsdraf ( 3 beoordelingen )
Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button

Graancirkels

Graancirkels - 3.0 / 5 gebaseerd op 2 gebruikerswaarderingen

Inhoud:

Geschiedenis wetenschappelijk bewijs Lichten theorieën

Graancirkels vormen een van de fascinerendste en meest zinsbegoochelende fenomenen die we kennen.

In de hele werled komen ze voor, van de Verenigde Staten tot Austalië, van Finland tot Tsjechië, van Peru tot Nederland.

En niet alleen in graan verschijnen ze, maar ook in maïsvelden, in gras, in rijstvelden, zelfs in sneeuw en zand.

Graancirkels verschijnen al eeuwenlang in onze gewassen.

Het verschijnsel is dus niet iets van de laatste jaren.

Al in de Middeleeuwen werd schriftelijk melding gemaakt van vreemde geometrische patronen in de velden, sommige zagen er het werk van de duivel in, andere schreven ze toe aan elfen of andersoortige aardgeesten.

In de loop van de eeuwen zijn de patronen steeds gecompliceerder geworden.

En zeker de laatste jaren is deze ontwikkeling (de evolutie in uitingsvorm) versneld doorgezet.

Waren het in eerste instantie letterlijk cirkels, in de loop der tijd kwamen daar andere vormen bij: ringen, paden, satellietcirkeltjes, zelfs letterachtige kronkels werden aan de basisvorm van de cirkel toegevoegd.

Inmiddels, bij de overgang van het tweede naar het derde millennium, vertonen de graanformaties (van cirkels is nauwelijks nog sprake) een dusdanige complexiteit en raffinement, dat het voor het gros van de bevolking duidelijk is geworden dat achter dit fenomeen een intelligentie schuilt, of deze intelligentie nu menselijk is of niet.

Lange tijd bestond bij velen de overtuiging dat het fenomeen niet meer dan natuurlijke uitingsvorm was van kleine lokale wervelwinden.

Vandaag de dag hoeft men slechts naar luchtopnamen te kijken om in te zien dat hier meer aan de hand is.

 

graancirkel

 

De foto hierboven is van een formatie in een maïsveld te Avebrury (Engeland)

 

Geschiedenis

Het is moeilijk om met zekerheid iets te zeggen over de oudste geschiedenis van de graancirkels, omdat men vroeger nog niet alles zo strikt vastlegde als men tegenwoordig alles registreert, omdat men vroeger tegenwoordig alles registreert, documenteert en archiveert.
Voor zover we nu weten, is al in 800 n.Chr. in Frankrijk melding gemaakt van een vreemd fenomeen, dat sterk doet denken aan de graancirkels.
In dit document uit de bisschop van Lyon zijn verdenkingen jegens de lokale bevolking van zijn stad.
Hij vermoedt dat men met duivelse zaken bezig is, aangezien er regelmatig cirkels in de gewassen worden aangetroffen.
Vervolgens beschrijft iemand uit Hartfordshire in Engeland in 1678 het verhaal van een rijke boer die ruzie kreeg met de man die zijn veld zou maaien.
De maaier zou te veel geld voor zijn diensten vragen, wat ontaardde in een heftige woordenwisseling, waarbij de boer uiteindelijk riep dat hij nog liever zag dat de duivel zijn veld maaide!
Die nacht, zo beschrijft het stuk, leek het alsof het veld in brand stond, zo veel licht scheen er vanaf.
de volgende ochtend trof hij een deel van het veld 'gemaaid' aan, in cirkelvorm:"...zo netjes, dat geen sterveling dat zo had kunnen doen..."

 

 

graancirkel

 

 

Tegenwoordig vind je overal graancirkels

 

 

Wetenschappelijk bewijs

 

Een van de takken van wetenschap die de hardste bewijzen heeft geleverd dat het graancirkelfenomeen een werkelijk mysterie is, is de biofysica.
De biofysica houdt zich bezig met de leer van de toepassing van fysische methoden bij het onderzoek van levensverschijnselen.
Eind jaren '80 werd de Amerikaanse biofysicus dr. W.C. Levengood van het Biofysisch Laboratorium in Grasslake, in de Noord-Amerikaanse staat Michigan, geconfronteerd met het graancirkelfenomeen.


In eerste instantie was hij zeer sceptisch; zoals zovelen vermoedde hij dat alle graancirkels door mensen werden gemaakt.
Maar uit pure nieuwsgierigheid besloot hij toch proeven te gaan met planten uit graancirkels.
Zijn ontdekkingen waren ronduit spectaculair te noemen.

Toen dr. Levengood in 1989 met zijn eerste graancirkelexperimenten begon, ontdekte hij dat er geen zaden zaten in de aren die uit Britse formaties afkomstig waren.
Alle controlemonsters bevatten wel zaden, maar de graancirkelmonsters niet, hoewel de aren er aan de buitenkant normaal uitzagen.
Controlemonsters zijn graanplanten die buiten de formatie in het veld groeien, gewoon rechtopstaande planten dus, die niets met de graancirkels te maken hebben.
Zij dienen ter controle van de platliggende graancirkelplanten die onderzocht worden in het lab.
Dankzij de controlemonsters weten de onderzoekers welke eigenschap de planten in dat veld normaliter hebben.
Als men dat eenmaal weet, weet men ook in hoeverre de graancirkelplanten afwijkingen vertonen.

De onderzoekers wisten dat de afwijkingen konden zijn ontstaan door ioniserende straling, maar dat betekenen dat er een grote kans bestond dat ook andere plantendelen zouden zijn beïvloed.
Dit bleek inderdaad het geval: men ontdekte vergrote celwandporiën en opgezwollen stengelknopen.
(knopen zijn de verdikkingen in de stengel die de plant zijn flexibiliteit geven. Dankzij de knopen is licht te groeien.)
Dit was voor dr. Levengood aanleiding om gestructureerd graancirkelonderzoek te gaan doen.

Inmiddels heeft hij meer dan 300 graancirkelformaties onderzocht.
Een van de opmerkelijkste uitkomsten is dat veel graanstengels in formaties opgezwollen, uitgerekte en soms zelfs geëxplodeerde knopen vertonen.
Dit wijst erop dat de plantendelen extreem verhit zijn, hoogstwaarschijnlijk door de inwerking van microgolven, zoals die ook worden aangewend in magnetrons.
Door de ontstane hitte wordt het vocht dat zich in de plant bevindt, omgezet in stoom, dat vervolgens razendsnel uitzet.
Hierdoor komt er van binnenuit een enorme druk op de plant te staan.
De knopen in de plantenstengel zwellen op en kunnen uiteindelijk zelfs ontploffen.
Dit proces is te vergelijken met een ei in de magnetron.
Hier gebeurt hetzelfde: het vocht in het ei wordt snel verhit en zet uit, waardoor het ei gaat opzwellen.
Uiteindelijk kan (de schaal van) het ei de druk niet meer houden en spat uit elkaar.

 

Electriciteit

 

 

Is electriciteit één van de krachten achter de graancirkels

 

Een andere uitkomst uit het biofysisch onderzoek is dat de zaden, als de aren uit cirkelformaties die wel bevatten, een sterk afwijkend ontkiem- en groeipatroon vertonen.

Bij nog verse gewassen ontkiemen de zaden tot vijf keer zo langzaam als 'normale' zaden uit de controle aren van buiten de formatie, bij rijpe gewassen ontkiemen ze juist tot vijf keer zo snel!

Om te achterhalen waardoor dit veroorzaakt wordt, deed men  een aantal testen, waaronder de zogenaamde Redox-test.
Hiermee zag men dat de mitochondriën uit de plantencellen veel sneller en onregelmatig ademden dan normaliter: een typisch voorbeeld van stress bij planten.

Blijkbaar waren de planten aan een enorme stress blootgesteld op het moment waarop de formatie gecreëerd werd.
Gezien de ernstige aard van de afwijkende ademhaling van de plantencellen was de stress hoogstwaarschijnlijk het resultaat van elektrische pulsen.

Dit is te vergelijken met mensen die beginnen te hyperventileren nadat ze een elektrische schok hebben gehad.

Ook zij gaan snel en onregelmatig ademen.

Bij planten gebeurt dat in principe op dezelfde manier.

Als gevolg van deze verstoorde ademhaling ontstaan veel meer sterk actieve moleculen ( de zogenaamde vrije radicalen) dan normaliter.

Deze vrije radicalen veroorzaken op hun beurt de sterk achtergebleven (of juist versnelde) ontkieming van de zaden uit de graancirkels.

Alle afwijkingen, van vergrote en geëxplodeerde knopen tot en met verdwenen zaden en afwijkende ontkiem- en groeipatronen, konden dus onmogelijk door mensenhanden zijn ontstaan.

Hiermee was het wetenschappelijk bewijs voor de niet-menselijke oorsprong van het graancirkelfenomenen geleverd.

In de loop der jaren is het onderzoek van dr. Levengood vele malen herhaald, niet alleen door hemzelf, maar ook door anderen.

Steeds weer kwam men tot dezelfde conclusie: hier was meer aan de hand dan een gewone mensengrap.

Ook werden de onderzoeken van dr. Levengood 'peer-reviewed', wat betekent dat andere wetenschappers -eveneens experts op dat gebied- zijn bevindingen door de mangel haalden.

En steeds weer bleven zijn bevindingen onaangetast: zijn experimenten waren goed uitgevoerd en zijn conclusies waren correct.

 

Lichten

Random het graancirkelfenomeen worden regelmatig vreemde verschijnselen waargenomen, zoals mysterieuze lichten en geluiden.

Hieronder volgt één uit de vele honderden meldingen van de afgelopen jaren.

Op de video is te zien hoe het kleine felle licht zich door het graan beweegt, soms erin wegduikt, waarna het wegvliegt over het veld naar de achterliggende heuvelrug.

Het licht vliegt hierbij over een boer heen die op zijn veld aan het werk is.

Bij navraag bleek de boer het licht inderdaad te hebben gezien.<b/p>

Hij aanschreef als een fel schijnende lichtbol, ten grootte van een strandbal, die in de zon blonk als aluminiumfolie.

 

lichtbal

 

 

Hierboven: een lichtbal die gefotografeerd is in Zevenhuizen (Nederland) op 20-07-2005

 

 

Theorieën

Het graancirkelfenomeen roept drie kernvragen op:

Hoe ontstaan graancirkels?
Wie maken ze?
Waarom zijn ze er?

De enige vraag waar momenteel met redelijk zekerheid antwoord op kan worden gegeven, is de eerste: Hoe ontstaan ze? De aanzienlijke hoeveelheid onderzoeksresultaten, onder meer uit de biofysica, tonen de aanwezigheid van drie componenten op het moment waarop een formatie wordt gevormd: elektriciteit, magnetisme en microgolven.

 

 

Hieronder zie je nog enkele prachtige foto's van graancirkels

 

 

graancirkel

 

 Deze foto is van Oxfordshire (engeland) 09 Augustus 2005

 

 

 

graancirkel

Deze foto is van Winchester, Hampshire (engeland) 10 Juli 2005

 

 

graancirkel
Deze foto is van Boxley, Kent (engeland) 17 Juli 2005

 

Terug naar boven
3 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Waardering 60% (2 Beoordelingen)

Reacties   

0 #1 RE: Graancirkelsu moeder 13-11-2015 16:44
omg aliens :lol:
Citeer | Melden aan beheerder

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Nieuws - Dieren

Recent bezocht

Laatste reacties